به سبب تغییرات آناتوموفیزیولوژیک بارداری، تروما می تواند باعث تغییر مسیر طبیعی دوران حاملگی شده و بر مادر و جنین تاثیر بگذارد، لذا با توجه به اصول درمان تروما در بیماران غیرحامله تغییر در جهت درمان این گونه بیماران را بر حسب سن حاملگی باید در نظر داشت. در بارداری به سبب هیپرولمی نسبی ممکن است خونریزی های نسبتا فراوان هنگام تروما از نظر دور بماند، به این جهت دقت بیشتر، شناسایی به موقع، احیاء و درمان های تهاجمی گاه در این بیماران لازم می شود. به علت ایجاد فشار رحم و محتویات آن بر روی ورید اجوف تحتانی در حالت خوابیده به پشت برگشت وریدی به قلب کاهش یافته و به مشکل بیمار خواهد افزود لذا شایسته است، بیمار را به پهلو خوابانیده تا فشار از روی وریدهای بزرگ شکمی برداشته شود. به جهت ورود مقدار کمی از خون جنین (RH+) به بدن مادر (منفی) در اثر تروما لازم است، تزریق گلبولین آنتی دی دایمر را در نظر داشته باشیم. همچنین از قرار گرفتن مادر و جنین در معرض اشعه X باید اجتناب کرد مگر آنکه به علت خونریزی شدید و تهدید کننده حیات مجبور به آنژیوگرافی و آمبولیزاسیون شویم و حتی المقدور از سونوگرافی خاص در تروما (FAST) استفاده شود. به علت افزایش خطر انعقادی در زنان باردار و احتمال ترومبوفلبیت بایستی از تزریق زیر جلدی هپارین سود جست، همچنین درمانگر بایستی در خصوص احتمال ایجاد تروما، در خشونت و به وسیله شریک زندگی و سوء مصرف دارویی هشیار باشد.

هدف: بررسی درماتوزهای ایجاد شده در حاملگی روش کار: در این مطالعه توصیفی آینده نگر که در 316 خانم حامله 40-16 ساله انجام شد بیماریهای خارش دار پوستی شناسایی و فراوانی انواع در آنها مشخص شد. همچنین سن حاملگی در هنگام بروز بیماری و یافته های آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: 76بیمار (24%) مبتلا به پروریت حاملگی بودند که از این تعداد 52 نفر (68%) خارش موضعی و 24 نفر (32%) خارش منتشر داشتند. علایم در بیشتر این بیماران (83%) در سه ماهه سوم بروز نمود. 7 بیمار (%2.2) مبتلا به پروریگوی حاملگی بودند که شایعترین زمان بروز بیماری در آنها سه ماهه دوم بود (86%).3 بیمار (95.0%) مبتلا به ارپسیون پلی مورفیک حاملگی بودند که همگی حاملگی اول را می گذراندند و یکی از آنها 17 کیلوگرم اضافه وزن در حاملگی داشت. یک بیمار (0.3%) مبتلا به فولیکولیت خارش دار حاملگی بود که در سه ماهه سوم بافولیکولیت منتشر خارش دار مراجعه نمود. در بیماران ما هرپس حاملگی مشاهده نشد. نتیجه گیری: درماتوزهای ایجاد شده در حاملگی در بیماران ارجاع شده جهت مشاوره از کلینیک مامایی به کلینیک پوست نسبتا شایع هستند.شایعترین آنها پروریت حاملگی است که اغلب در سه ماهه سوم بروز می کند و خارش آن بیشتر بصورت موضعی است.

مقدمه و هدف: حاملگی نابجای دوقلوی یک طرفه بسیار نادر است و تا کنون 100 مورد از آن گزارش شده است و حاملگی لوله ای دو طرفه هم زمان نیز نادرترین فرم حاملگی دوقلوی دوتخمکی است. در این مقاله یک مورد حاملگی نابجای دوقلوی دوطرفه همراه با حاملگی داخل رحمی زنده گزارش شده است.معرفی بیمار: بیمار خانمی 34 ساله بود که در تاریخ 1386/10/12 و با سن حاملگی 12 هفته طبق تاریخ اولین روز آخرین قاعدگی به درمانگاه اورژانس مامایی بیمارستان بعثت شهرستان سنندج، با درد متناوب کرامپی هر دو ربع تحتانی شکم از دو روز قبل مراجعه کرده بود. بیمار سابقه یک بار سقط و نازایی ثانویه قبلی و تزریق گنادوتروپین یائسگی انسانی داشت. در سونوگرافی، رحم حامله با سن 12 هفته همراه کیست دوطرفه تخمدان که یکی از آنها پاره شده بود و نیز مقدار قابل توجهی مایع آزاد در لگن گزارش شد و به همین دلیل بیمار کاندید جراحی شد. حین جراحی، دو ناحیه شدیدا متسع در لوله رحمی چپ که هر دو سالم بودند و دو حاملگی نابجا در لوله رحمی راست که یکی پاره و دیگری سالم بود مشاهده گردید.نتیجه گیری: مدنظر قراردادن حاملگی خارج رحمی در برخورد با زنان در سنین باروری امری ضروری است و باید همواره در هر بیمار حامله که دچار درد شکم می شود، مورد توجه قرار گیرد.

مقدمه: تروما از عوارض مهم دوران بارداری است و یکی از عوامل مرگ و میر دوران بارداری به شمار می آید. تروما چه ناشی از تصادفات وسایل نقلیه و چه ناشی از خودکشی و نزاع می تواند منجر به مرگ و جنین و حوادث تهدید کننده حیات مادر شود.بحث: در زنان حامله دچار تروما باید از بازبودن راه هوایی اطمینان داشت و در صورت نیاز اکسیژن تکمیلی تجویز شده یا بیمار تحت لوله گذاری و تهویه مکانیکی قرار گیرد، در حاملگی، رحم خارج از لگن قرار می گیرد و موجب فشار روی ورید اجوف تحتانی می شود حاملگی سبب کاهش حرکات دستگاه گوارشی می شود و معده زنان باردار را باید پر فرض کرد. در اقدامات احیا و کمک رسانی جهت حفاظت راه هوایی و خدمت رسانی به اعضای حیاتی باید نکات فوق را در نظر داشت و در جهت رد هر گونه آسیب احتمالی جنین و سایر ضمایم حاملگی لازم است مانیتورینگ حداقل به مدت 4 ساعت انجام شود.نتیجه گیری: بررسی ها نشان می دهد مرگ ناشی از تروما در حاملگی قابل پیشگیری است و با رعایت نکات ایمنی و تشخیص سریع موارد مشکوک به آسیب شدید می توان از مرگ و میر مادر و جنین کاست.

سابقه و هدف: آسم از جمله بیماریهای است که منجر به عوارض حاملگی هم برای مادر و هم برای جنین می شود. پیشگیری از بروز حملات آسم می تواند از پره ماچوریتی و زایمانهای LBW جلوگیری کند. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر حاملگی بر وضعیت آسم و اثر آسم بر جنین و نوزاد می باشد.مواد و روشها: مطالعه به روش توصیفی بر روی 44 خانم حامله مبتلا به آسم انجام شد. متغیرهای سن، سابقه سیگار در خود یا اطرافیان نزدیک، دفعات حاملگی، سن حامله شدن بررسی گردید و تست های تنفسی قبل، حین حاملگی و بعد از حاملگی انجام و وضعیت نوزاد نیز مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: محدوده سنی بیماران 15 تا 40 سال با میانگین 28.3±5.8 بوده و تستهای عملکردی ریه در 16 بیمار (36.4%) نشانگر تشدید علایم آسم در طی حاملگی و 15.9% بعد از حاملگی بود. در 93.2 % حاملگی منجر به تولد نوزاد طبیعی شدند.نتیجه گیری و توصیه ها: زنان باردار با سن بیشتر از 30 سال، دوره های بیشتری از تشدید آسم را در دوران بارداری و بعد از زمان زایمان تجربه می کنند و در حاملگی های مرتبه سوم و یا بالاتر موارد بیشتری از بهبود علایم آسم بعد از دوران بارداری دیده شد.

هدف از نگارش این مقاله آشنا نمودن بیشتر پزشکان با تشخیص، درمان و راه های پیشگیری از توکسوپلاسموز بخصوص در خانم های حامله می باشد.